Verwachting

 

 

Wat is verwachting:              Datgene wat verwacht wordt. Hoop, voorspelling, vooruitzicht afwachting. Het denken of hopen dat het zal gebeuren. Vermoeden, vertrouwen, vooruitzicht. Verwachting is de aanname of hoop dat een handeling of gebeurtenis ook werkelijk plaats gaat vinden. Een verwachting kan realistisch zijn, maar dat hoeft niet. Als een verwachting niet uitkomt, kan er sprake zijn van acceptatie, maar ook van teleurstelling.

 

 

Begin je, je dag met “wat verwacht ik van deze dag? “ of ga je “verwachtingloos” de dag in?

 

 

In een Sinterklaas liedje wordt het al meegegeven: “Vol verwachting klopt ons hart, wie de koek krijgt, wie de gard”.

Hierin wordt al een onderscheidt gemaakt of dit een positieve afloop zal hebben of een negatieve afloop.

 

Aan het woord “verwachting” hangen twee uitgangspunten, een positief uitgangspunt of een negatief uitgangspunt.

 

 

Verwachtingen van anderen

Verwachtingen beginnen al bij de geboorte, sommige ouders verwachten van een kind bv dat hij of zij gaat tennissen, voetballen, naar een bepaalde school gaat enz.. Zij hebben zich al een beeld gevormd over hoe de toekomst van het kind er uit zou moeten gaan zien en zou moeten gaan lopen. Door de verwachting van sommige ouders wordt er bij het kind een bepaalde “prestige druk” opgelegd. Dit gebeurd onbewust omdat ouders het beter voor hun kind willen dan dat zij het zelf hebben gehad of ervaren. Er wordt voor het kind gekozen terwijl dit kind dit eigenlijk zelf helemaal niet wil, maar dit toch doet of moet omdat de ander dit graag wil, of omdat het kind onder druk staat daardoor en dit eigenlijk met tegenzin doet. Presteert het kind niet zoals de ander had verwacht dan is dit een teleurstelling voor de ander. Gaat het kind zich hier tegen verzetten dan voldoet het niet aan de verwachting van een ander. Het voldoet niet aan wat de buitenwereld er van vindt. (zie ook wat vindt de buitenwereld van je) en het zal voor de ander een teleurstelling zijn.

 

Ouders hebben verwachtingen van kinderen. Iedere ouder hoopt (verwacht) dat zijn of haar kind het goed zal hebben, en dat het leven voor hen zal lopen hoe de ouder denkt, hoopt dat het voor het kind zal lopen. Zonder moeilijkheden, een pad wat gebaande wegen heeft, wat glad is, maar als er op het pad een hobbel of er stenen op liggen dan is er op dit pad een obstakel wat genomen moet worden door het kind zelf en niet door de ouder. Omdat het kind zelf het pad loopt en met de geboorte een “leerweg van bewustwording” loopt zal het kind zelf de beslissingen en oplossingen moeten leren, waarbij de ouder alleen maar “aanwijzingen” geeft. Maar meestal is het zo dat de ouder de oplossing voor het probleem zelf in de hand wil houden en het kind de kant en klare oplossing geeft omdat dit de verwachting van de ouder is. Het kind zal dit klakkeloos aannemen en niet zelfstandig nadenken over een oplossing. (zie ook je eigen gedrag) Doet het kind dit wel en wijkt dit af van de oplossing van de ouder dan zal dit niet aan de verwachting van de ouder voldoen en zal de ouder teleurgesteld zijn wat weer zijn uitwerking heeft op het kind. Het kind kan zich anders gaan gedragen omdat het wordt afgerekend op de teleurstelling van de ouder.

 

Beïnvloeding van ouders

Kinderen en ook volwassenen kunnen nog onder invloed zijn van ouders die denken dat zij het, het beste weten voor hun kind. Zij zullen altijd commentaar hebben op wat hun kinderen doen. Zij vergeten echter dat het kind zelfstandig zal moeten leren leven. Dat hun kinderen zelf beslissingen nemen, een eigen leven leiden, gaat er bij de ouders niet in, en zullen altijd commentaar hebben als dit zowel goed als fout uitpakt. Zij willen de controle blijven houden over het kind. Als er een partner komt van het kind, dan zal deze niet goed zijn. Eigenlijk geven ze daarmee aan “ik wil zelf blijven zorgen voor het kind tot hun dood, Ik wil mijn kind niet kwijt”. Dit is puur eigenbelang en puur egoïsme. Ze zijn bang de aandacht die zij kregen te verliezen, en hebben niet in de gaten dat zij met hun commentaar negatieve aandacht vragen.

Een voorbeeld: op zaterdag een sportwedstrijd van een kind mee maken en het hards schreeuwen wat een kind zou moeten doen, doet het kind dit niet dan is de ouder boos, teleurgesteld en heeft het niet aan de verwachting van de ouder voldaan. Wat hier werkelijk aan de hand is, is dat de ouder zichzelf teleurstelt, in het verleden hebben zij niet aan de verwachtingen van hun ouders voldaan en hebben dit gedrag over genomen. Zij zijn zich bewust dat zij het fout hebben gedaan in de ogen van hun ouders. De visuele cirkel blijft zich herhalen.

 

Te hoge verwachtingen

Ouders leggen hun lat veel te hoog met hun verwachtingen voor hun kinderen. Het belang van de kinderen wordt hiermee uit het oog verloren, het is puur eigenbelang. Het doet het ego van de ouder opkrikken als het kind iets lukt, bereikt. (zie ook ego) Het laat het ego van de ouder goed voelen, aan de verwachting is voldaan, maar het kind zal zich hier niet prettig bij voelen als dit allemaal onder dwang is gebeurd, dat er onder dwang is gepresteerd. De lat van verwachting zal nog hoger worden gelegd en de druk zal nog hoger worden, de stress die opgevoerd wordt. (zie ook stress) Het kind zal zich nog ongelukkiger, nog onzekerder gaan voelen, zal geen eigenwaarde meer hebben, wat zich kan gaan vertalen of in “wegkruipen” of in “los slaan” of in “doorslaan”.

Het gedrag van het kind wordt door de ouders geleerd, aangeleerd, bepaald. Mensen die geen zelfvertrouwen hebben, geen eigenwaarde hebben omdat dit is afgenomen of langzaam wordt afgenomen. Zij hebben over het algemeen geen vertrouwen, geen vertrouwen in zichzelf en anderen. De verwachtingen van anderen zal meestal negatief zijn. Het is een negatieve uitkomst van verwachting van gedachte die gecreëerd wordt en daarmee de uitkomst. (zie ook de "zelven )

 

Verwachting is een creatie van je gedachten

Verwachtingen zijn gedachten die wij bedenken zoals wij willen dat het gaat lopen. Verwachting is een creatie van onze gedachten, echter is het aan ons hoe wij met deze gedachten omgaan. Geven wij een positieve draai aan onze gedachten, staan wij positief in het leven en denken wij positief, dan zullen de verwachtingen eerder positief dan negatief zijn dan dat wij negatief in het leven staan dan is de gedachte meestal ook negatief en de verwachting zal meestal negatief uitvallen en zal er teleurstelling zijn. (zie ook de kracht van de gedachten - positief negatief)

 

De verwachting van de verwachting

Verwachtingen kunnen ons dan ook een goed gevoel geven. Een voorbeeld hiervan is : een baan die wij graag willen hebben, of een iets wat wij heel graag zouden willen. Als dit lukt dan is er aan onze verwachting voldaan. Van te voren hebben wij bedacht hoe het zou zijn als dit lukt. De verwachting hieraan is uitgekomen. Wij zullen ons gelukkig, blij voelen.

Ongemerkt hebben we ook verwachtingen die ons een minder goed gevoel geven. Bijvoorbeeld een ontmoeting met iemand waar je vooraf al oordelen over hebt. "Het zal wel weer zus of zo gaan" “die ander doet altijd” enz. enz..

In feite beïnvloed je de gebeurtenis dan al, je bent er al vanuit gegaan dat het negatief zal verlopen dus wordt aan je verwachting van “negatief” voldaan. Iedere gedachte is een creatie die de kosmos wordt ingestuurd, is deze negatief dan zal deze negatief  worden beantwoord. Sta je ergens blanco in en heb je geen verwachting hoe de ontmoeting zal verlopen dan zou deze best wel eens anders kunnen verlopen en leuk zijn, dit omdat je de verwachting en het vooroordeel op voorhand hebt laten varen en je er verwachtingloos bent ingestapt.

Verwachtingen kunnen ook angst oproepen. Als voorbeeld een sollicitatie waar je zenuwachtig voor bent of een moeilijk gesprek met de werkgever. Door daar met je gedachtes mee bezig te zijn (in de toekomst dus) ga je weg uit het huidige moment en creëer je angst, waardoor je op het gesprek zelf al veel spanning in je zelf hebt opgebouwd. (Zie ook angst) Je bent het gesprek in gegaan vanuit je “hoofd” je zit in je “hoofd”, gedachtes hebben op dat moment de overhand. Ga je het gesprek in vanuit “je hart” vanuit je gevoel, dus beseffende dat je in je lichaam zit, dan ben je in het “nu” en kan het gesprek goed verlopen omdat wij vanuit ons gevoel handelen.

Loopt het niet zoals wij dit hebben bedacht dan kan dit een teleurstelling zijn, worden. Wij zijn echter teleurgesteld in onszelf ook al hebben wij dit niet door. Met het verwachtingen stellen aan onszelf, dus aan het bedenken van de verwachting in ons hoofd leggen wij soms de lat voor onszelf te hoog.

Het kan soms niet realistisch (echt, haalbaar, verstandig, werkelijk, waar) zijn wat wij hopen. Hoop is verwachting maar is dit haalbaar? Als de verwachting niet uitkomt dan kan er teleurstelling zijn.

 

Teleurstelling

Teleurstelling is een gezonde maar afgeleide emotie van de zes basis emoties (zie ook emotie en afgeleide emotie) en is een aangeleerde emotie. Afgeleide emotie is geen “normaal” gedrag en blijven wij hier mee rond lopen dan zal dit ons energie kosten. (zie energie) We verspillen energie aan deze emotie. Emotie kunnen we verdelen in ongezonde emotie en gezonde emotie. Teleurstelling hoort in de categorie “gezonde emotie”. Aan deze emotie hangt een gedachten en de gedachten hiervan is meestal dat men door een ander slecht is behandeld en dat dit onverdiend is. Teleurstelling komt voort uit een handelswijze van iets of iemand waarvan wij dit niet verwacht hadden. Hierdoor kunnen wij boos of verdrietig zijn. Dit is een gedachte die wij zelf hebben gecreëerd.

Heb je, je wel eens zo erg op iets verheugt, bijvoorbeeld een vakantie of feestje, enz? Je hebt een verwachting hierover, je bent blij hierover, je hebt of voorhand al je fantasie hierover laten gaan hoe het zou kunnen zijn. Je hebt er een verwachting over. Als het dan zover is dan kan het gebeuren dat of bij aankomst van de vakantie het appartement tegenvalt, of je bent ziek zodat je het feest moet laten schieten. Dit is een teleurstelling voor je. Je hebt je op iets verheugd en het gaat niet door, de teleurstelling is of kan groot zijn. Meestal heb je niet in de gaten dat hier een achterliggend iets voor het hoogste goed voor jou ligt. Niets in het leven gebeurd zonder reden, de reden is om te leren. Hoe ga je om met teleurstellingen. Soms hoor je verhalen over bijvoorbeeld: de trein gemist, en later hoor je dat er een ongeluk is gebeurd. Jij had in deze trein moeten zitten, maar die heb je gemist. Het missen van die trein was voor jouw hoogste goed. Het later horen over dit ongeluk is voor de bewustwording voor jou hoogste goed.

 

Leg de lat van verwachting voor jezelf wat lager

Meestal leg je de lat voor jezelf te hoog omdat je een verwachtingspatroon hebt van een persoon of een situatie, en meestal is deze verwachting niet uit gekomen en ben je teleurgesteld in diegene, nee, je bent eigenlijk teleurgesteld in jezelf, alleen zie je dit zo niet omdat je niet de schuld zoekt bij jezelf en je meet jezelf een slachtoffer rol aan. (zie slachtofferrol) Je oordeelt over de situatie, een ander, maar het hardst oordeel je over jezelf.

Waarom leg je de lat niet wat lager, waarom pas je, je verwachting niet aan, stap er verwachting loos in en je zult zien dat het beter gaat. Verwachtingloos ergens instappen, de dag laten beginnen zal voor verwondering zorgen. Het is het leven in het “nu”. Blijf in het nu, blijf bij jezelf, schaaf je verwachting bij of laat de verwachting los.

 

Overtuigingen beïnvloeden verwachtingen

Het is de verwachting die wij hebben die het ons zo moeilijk maakt, die wij onszelf opleggen. Overtuigingen die in ons zitten kunnen verwachtingen beïnvloeden. Overtuigingen zijn aangeleerd. (zie ook ons eigen gedrag – de kracht van de gedachte) Vastgeroeste overtuigingen kunnen ons in de weg zitten en blijven zitten als wij hier zelf niets aan doen, als wij zelf niet de verantwoording voor ons zelf nemen en hieraan werken. Bijvoorbeeld “het moeten” in ons wat naar boven komt, het is de gedachte wat iemand anders er van zal vinden als wij iets niet doen of nee zeggen. Het moeten is een kwestie van de controle over vast geroeste overtuigingen loslaten. Je kunt bewust verwachting hebben, maar meestal leven wij vanuit het onbewuste. (zie ook het moeten in ons).

 

Verwachtingloos de dag beginnen

Laat bij het opstaan je verwachting voor deze dag los, laat de dag gebeuren, laat hem lopen zoals de dag moet lopen. Stap blanco in de dag. Alles wat zich die dag voordoet is een leerproces voor je. Het leerproces is voor het hoogste goed van jou voor die dag. Als je, je bewust ben van dat je in een leerproces zit dan zijn dit de leerpunten en als je het leerpunt beseft kan je hiernaar handelen. Als je de dag “blanco verwachtingloos” begint dan kan het zomaar zo zijn dat dit een hele leuke bijzondere dag wordt, met veel verwondering. Het gevoel wat je hierbij ervaart is een liefde, vrede, harmonie gevoel. Bedank de dag voor wat hij/zij jou heeft gegeven die dag.

 

 

Expect it when you least expect it!

 

“Ik ben niet op de wereld gekomen om aan jouw verwachtingen te voldoen, en jij bent niet op de wereld gekomen om aan mijn verwachtingen te voldoen”. Deze iets verbasterde zin door mij komt uit het gestalte gebed van Fritz Perls.

 

Zie ook andere onderwerpen in "Spirituele bewustwording en wegen".

 

 

 

 

Cookies helpen ons onze services te leveren. Door onze services te gebruiken, geeft u aan akkoord te gaan met ons gebruik van cookies. OK